Hello diary

                                     28Jan2012

           เป็นหวัดมาสองวันแล้วไม่หายซักที ดูเหมือนจะแย่กว่าเดิมด้วยซ้ำ

               ไม่รู้อาตี๋น้อยขอมัมมี้จะติดหวัดไปด้วยหรือเปล่า

                     แต่มันแม่ก็พยายามป้องกันไม่ไห้ลูกติด

                     เพราะถ้าป่วยทั้งคู่ แม่มันตายแน่ๆงานนี้

                             ขนาดเราคนเดียวยังแย่เลย

                             ------------------------

                         เมื่อหลายวันก่อนไปกินสุกี้บ้านเจมา

                                                         รออาตี๋น้อยตื่น

              พร้อมออกละ  เปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างเดียวน้ำไม่อาบด้วย อิอิ

                             ไปสภาพมันแบบนี้นี่แหละ

                        ปล สภาพกระจกที่บ้านคลั๊กมาก ฮ่าๆ

              สองคนแม่ลูกนั่งแท๊กซี่ไปอังโมเคียวเพื่อที่จะไปนั่งรถไฟต่อ

                                       อีกสี่ป้าย

                                             ถ่ายรูปรายงานแดดดี้หน่อย

                                  คนน้อยมากๆ

                              อาตี๋น้อยนั่งชมวิวข้างทางเพลินเลย

                       ถึงบ้านเจ้ได้ไม่นานอาตี๋น้อยก็หลับ

                    อิแม่มันก้ได้เวลากินและเม้าท์กับเพื่อนๆ

               มีกันอยู่สามคน แล้วก็พี่ยุ้ย ตามมาหลังเลิกงาน

                                                          นอนเล่นไปเรื่อยๆ

                พลัดกันอุ้มหลาน พวกนี้หนิ อุ้มหลานกันแป๊บเดียวบ่น

        บอกว่าหลานหนัก ฮ่าๆๆ หรือไม่อาตี๋น้อยก็ทำท่าจะร้องมั่งแหละ

                           เลยต้องส่งกลับแม่มันเหมือนเดิม

                        ชอบมากเลยไปบ้านไหนก็จะดึงของเค้าหมด

                        อยู่จนสามทุ่มก็บอกลาเพื่อนๆ

                                               อาตี๋น้อยกำลังเคลิ้มพอดี

                 กลับบ้านมา ที่รักถึงบ้านได้สักสอง ชม ที่แล้ว

                    คือวันนี้ร้านปิดเร็ว เลยได้กลับบ้านเร็ว

                          ส่วนแม่มันได้เวลาไปอุ่นข้าวไห้ลูก

                                อาตี๋น้อยเห็นแม่มันถือชามข้าวไม่ได้

       คือมันร้อนอะ เราก็ต้องค่อยๆเป่าใช่มะ ก็คนๆต่อหน้าเค้าแหละ

        ร้องไห้จะกินทุกครั้ง พอตักข้าวใส่ปากแค่นั้นแหละ ดีดแขน ขา

                                    บ่นพึมพัมอยู่ในรำคอ

                       นี่ถ้าไม่ใช่ลูกตัวเองจะไม่เชื่อเลยนะว่า

                  เด็กจะห้าเดือนเอง ทำไมมันรู้ขนาดนี่เลยหรอ

                                       รูปนี้สงสารอาตี๋น้อยมากๆ

                  คือไม่มีใครสนใจเค้าไง พอเค้าร้องไห้

       หัวก็จะไปซบที่หมอนข้าง...อย่างฮา  นั่งหัวเราะกันสองคนผัวเมีย

                                  -----------------------------------------------------

                                         บางวันงอแง มี้ก็จับใส่รถเข็น

                    เข็นมันในบ้านนี่แหละ หายงอแงเลย

                              -------------------------

               เมื่อวานซืนตื่นมาแบบอาการคั่นเนื้อคันตัวยังไงไม่รู้

          แถมน้ำมูกไหล เริ่มเจ็บคอ แต่คิดว่าคงไม่เป็นอะไรหรอก

           ดูซิ นอนเล่นด้วยกันอยู่ดีๆ ฮีกระดึ๊บไปข้างบนแล้ว 

                      กระดึ๊บทวนเข็มนาฬิกาทุกครั้ง

                                            ได้เวลาเปิดม่าน  เก็บที่นอน

              นั่งรอน้ำร้อนสักพัก ก็ถ่ายรูปเล่นกันสองคนแม่ลูก

                                   มัมมี้รักหนูมากๆนะ รักพอๆกับพี่ตั้นเลย

            แต่อาจจะรักพี่ตั้นมากกว่านิสนึง เพราะพี่ต้นน่าสงสาร

                    ไม่มีพ่อแม่ในเวลาเดียวกันเหมือนที่หนูมี

                       ความเป็นห่วงก็ย่อมมากกว่า ^_^

       พี่ตั้นถามหาหนูทุกครั้งว่าน้องกี่เดือนแล้ว คลานได้ยัง บลาๆๆๆ

                     '

                                           ผมชอบเล่นจ๊ะเอ๋กับมัมมี้คับ

         พอเอาลูกหลับเสร็จแค่นั้นแหละ อาการของหวัดก็บ่งบอกทันที

                     คนเป็นแม่ก็ไม่อยากไห้ลูกไม่สบายถูกมะ

                                  หลังจากถ่ายรูปนี้เสร็จก็นอนมันแบบนั้นเลย

                            คือกินยาเข้าไปแล้วง่วงๆซึมๆ

         ที่รักก็เลิกงานมาก่อนเพื่อมาช่วยดูลูก เพราะเราไม่ไหวจิงๆ

          พ่อมันนะ  ถ้าลูกร้องเอาไม่อยู่ก็จะใช้วิธีนี้แหละ มาหลอกล่อ

                                             ส่วนแม่มันนอนอยู่ข้างๆ 

                                                อายน้ำเตรียมจะนอนละ

                          --------------------------------------------------------------

                                       กำลังเอาอาตี๋น้อยนอนกลางวัน

                              อาตี๋น้อยตกใจเสียงเชิดสิงโตข้างนอกบ้าน

                    ต้องเอาเค้ามากอดไว้แน่ๆจะได้หายกลัว

                           ตื่นมา อาม่ามาได้สักพักและ

             พออาม่าทำความสะอาดบ้านเสร็จก็มาเล่นกับหลาน

                             ไม่ยอมไห้อาม่าอุ้ม ร้องไห้ไปหลายตลบ

                      คือเล่นได้นะ แต่ห้ามอุ้ม เอากับมันซิ

   มีการบอกด้วยว่า แบบนี้ใครก็อุ้มไม่ได้เลยนะถ้าจะเอาแม่คนเดียว

                                        บลาๆๆๆ

                              แถมอาม่าจะเอานอนด้วย

                แต่เด็กมันไม่ง่วงอะเพิ่งตื่นมาได้ ชม กว่าๆเอง

                 แม่มันเลยพาออกไปเดินเล่นห้างแถมบ้าน

                    กลับบ้านมา อาม่าพักผ้าเสร็จก็ไปละ

                       ขอจบแต่เพียงเท่านี้นะ เริ่มเจ็บคอ น้ำมูกไหลอีกละ

                                       บ๊ายๆ